Sedert een paar weken is er maar één grote marktdeterminant meer : de overheid.
Sedert Bush op 18 september de toon gezet heeft met de aankondiging van het “Paulson-plan met 700 miljard $ overheidssteun”, zien we sedertdien bijna dagelijks één of andere ingreep van een nationale regering om weerwerk te bieden tegen de beurscrash.


Onmiddellijk werd op die zelfde donderdag 18/09 het “naked shorten” op financiële aandelen aan banden gelegd, juist één dag voor de expiraties van de opties. Het resultaat was een superjump van de beurs. De volgende beursdag was het effect al weg. Nu werd ook het “covered shorten” (zoals opties en turbos) ook verboden. Inverse ETF’s vallen daar niet onder en zijn volledig inzetbaar.

Ondertussen zijn 4 van de 5 Amerikaanse zakenbanken reeds van het toneel verdwenen. De grootste verzekeraar AIG is door de staat overgenomen en de grootste waarborgstellers van huizenhypotheken (Fanny Mae en Freddy Mac) bedreigen nu de Amerikaanse belastingsbetaler met de grootste opdoffer ooit, als de opzet mislukt.
Op het Europese vasteland is het niet veel beter : De UK nationaliseerde een paar maanden geleden Northern Rock (met sukses), maar kan nu reeds aandraven met 60 miljard € hulp voor 3 grote instellingen als HBOS, Barclays en Lloyds . U hoorde ook de Duitse Hypo Real Estate story deze week : de Duitse overheid heeft ook in twee keer moeten bijspringen.

Ondertussen kapseist Ijsland met 2 banken aldaar. De Russen hebben hier al met 4 miljard € moeten bijspringen.
België is zeker zwaar getroffen met twee “zieke koeien” zoals Fortis en Dexia. Fortis mag beschouwd worden als “gevierendeeld en in stukken verkocht”. Dexia wordt nu bereden door onze Jean-Luc die met volle gewicht het struikelende bankbeest tracht recht te houden.

Wie dit (zelfs onvolledig) lijstje aanschouwt komt tot de onthutsende vaststelling dat we niet meer met de “normale” beursgang bezig zijn: de “beurs” gaat zienderogen achteruit en ligt nu zieltogend op de operatietafel van de “overheid”.

Enkel nog heel drastische nationale en (liefst) internationale ingrepen kunnen de fatale crash tegenhouden.
Wanneer we momenteel profiteren met onze shorttrackers van de dalende trend moeten we dus maar op één gevaar letten : al die goede beleidsmakers als Leterme, Bos, Sarkorzy, Bush en co die de beurswereld willen redden met “goed bestuur”. Bijna elke weekend zitten ze ergens samen om een (kortstondige) tegenstoot te plaatsen. Bij elke grote daling van de beurs volgt telkens een maatregel die de koersen eventjes naar boven duwt. Dit zorgt voor een ongekende volatiliteit, die dagelijks de beurs met minstens 5% in één of andere richting doet bewegen.

Tot op vandaag hebben onze staatsdoctoren nog geen wondermedicijn gevonden. Hierbij worden wel de rechten van de aandeelhouders op grove wijze geschonden : ingrijpende strategische maatregelen worden genomen zonder enige vorm van (bijzondere) algemene vergadering of elementaire voorlichting.

Dit alles is nog maar het voorspel.
Wat “kan” er gebeuren? (let op : dit is niet : wat “zal” er gebeuren?)
Tot op vandaag is nog geen “grote bank” of “super-financiële instelling” gevallen en failliet gegaan. Dit komt zeker, want men is nu gewoon aan het dweilen met de kraan open : éénmaal komt die “grote knal”. Dan zullen er meteen een hele reeks instellingen vallen en is geen enkele nationale overheid bij machte om zelfstandig een UBS, DB of HBOS te stutten.

Komende week komen de eerste bedrijven met hun resultaten van het 3de trim. Deze cijfers zijn helemaal nog niet verwerkt in de beurskoers. Indien de grotere bedrijven een pessimistische outlook geven voor 2008 én 2009 dan knallen we nog 10% naar onder.
Alleen al de slechte vooruitzichten van moeilijke kredieten en dalende koopkracht zullen vele bedrijven doen weerhouden om te investeren, wat zeker recessie veroorzaakt.
Zo’n recessie kan lang duren, omdat de (verlamde) financiële sector geen bloed (=geld) meer kan pompen in de verzwakte economie.

Dit alles lijkt nu overdreven of pessimistisch, maar het is de logische extrapolatie van wat op vandaag gebeurt.
Het feit dat tussen de financiële instellingen zelf alle vertrouwen verdwenen is, is een zeer lugubere vaststelling. Als de banken mekaar zelf niet meer vertrouwen, waarom zouden de aandeelhouders en de spaarders nog moeten vertrouwen hebben? Het feit dat “de staat” nu nog als enige de redding kan brengen bewijst de vergevorderde neergang van de financiële wereld.

Besluit :
Eén marktdeterminant “de overheid” bepaalt momenteel de korte-termijnsbeweging. De lange-termijnsbeweging is onherroepelijk NEERWAARTS. We blijven dus best zitten in de “inverse indextrackers” tot we duidelijke tekenen van “bodeming” zien. Dit kan nog heel lang duren. De CAC40 kan ondertussen ruim onder de 3000 zakken.
Elkeen kan zelf beslissen of hij de KT-rebounds – door regeringsmaatregelen – negeert of dan tijdelijk uitstapt. Dit kan best door een stoploss te plaatsen van 6%.

VCIB