Wat we momenteel beleven moet ronduit als “historisch” worden beschreven. Dit is nog nooit eerder voorgekomen in de wereldgeschiedenis.
• Het gehele banksysteem staat op het kapseizen : de interactie tussen de banken werkt bijna niet meer.
• Het liberale principe van een volledig vrije financiële markt zonder staatregulering heeft zijn onmacht bewezen en is aan volledige herziening toe
• De regeringen springen bij met belastingsgeld om de “kroonjuwelen” zoals Fortis en Dexia te redden (infeite zijn het tienduizenden jobs en het geld van de spaarders)


Zoiets had niemand durven uitspreken of denken toen we vorige jaar het eerste nieuws vernamen van de subprime hypotheken.
Ondanks de weekend-ingrepen van de regeringen komt er geen kentering. Infeite wordt er door de regeringen niet “gestuurd” of gereglementeerd : enkel wordt er met de grote zak geld toegestoken om de verliezen te dekken. Dit verandert nog niets aan het “systeem” zelf. Zolang er geen drastische hervormingen komen in de wereldwijde financiële sector zal er ook geen kentering optreden.
De bancaire sector is de “bloedsomloop” van de wereldeconomie. Momenteel stellen we een zwaar hartinfarct vast en moeten nodig “overbruggingen” (=nieuwe “staatsreguleringen”) worden gemaakt. Vers bloed (=vers geld) biedt hier geen oplossing meer.
Wanneer de financiële instellingen niet meer hun taak naar behoren kunnen uitoefenen, zal de hele wereldhandel hieronder lijden door :
• Gebrek aan kredieten
• Duurder worden van kredieten
• Geen mogelijkheden meer voor overnames en investeringen
• Zelfs het ontbreken van elementaire liquiditeiten behoort tot de mogelijkheden.

Dit alles zal een sterke weerslag hebben op de bedrijfsresultaten waardoor we nog verdere beursdalingen hebben. Een diepe recessie kan zo op korte tijd worden geïnitieerd met stijgende werkloosheid en verlies aan inkomen en koopkracht.
De enige oplossing ligt nu in de handen van de regeringen. Zij moeten krachtdadig ingrijpen binnen een wereldwijde concertatie.
Wie echter een ogenschouw neemt van het stelletjes leiders waarmee de grote landen nu zitten opgescheept zal wel vlug zijn conclusies trekken : de oplossing is nog niet voor vandaag.

Heel typisch voor deze daaltrend is de extreme volatiliteit (= sterke schommelingen van 5 à 10%) : die ontstaat door de opeenvolging van plotse dalingen (door slecht economisch nieuws) geolgd door up-spikes (door al of niet doeltreffende maatregelen).

Conclusie : de dalende beurstrend die vorig jaar in juli is begonnen zal nog een hele tijd aanhouden. Een CAC-40 die zakt tot onder de 3000 is niet ondenkbaar. We moeten in alle geval voorbereid zijn voor zeer volatiele dalingen.

VCIB